Showing posts with label inerlijke stem. Show all posts
Showing posts with label inerlijke stem. Show all posts

October 29, 2013

Weg lopen

Een vriendin belde mij, op zoek naar een klankbord. Ze maakt al heel veel jaren, met veel plezier, deel uit van een groep. Ze bekleedde zelfs nu een bestuursfunctie daarbinnen. En de laatste tijd werd ze steeds bewuster van het feit dat ze hierdoor werd blootgesteld aan slangenkuil van spanning, onderlinge concurrentie en kinnesinne. Eigenlijk wist ze niet meer waarom ze aan de groep meedeed. Het bracht haar zelden de eenvoudige plezier dat het in de beginjaren had gedaan. Ze ontdekte dat ze niet de enige was die hier last van had. Dus probeerde ze, vanuit de bestuursfunctie, de situatie te veranderen maar het was niet gelukt. De situatie werd alleen erger.

Wat een lastige dilemma! Eigenlijk vond ze dat ze ‘goed genoeg’ moest zijn om de situatie voor iedereen te veranderen. Het was moeilijk om te verkroppen dat ze machteloos hierin stond. Tijdens ons gesprek werd het voor mij en voor haar duidelijk dat wat ze eigenlijk wilde doen was zich terugtrekken. Deze organisatie paste niet meer bij hoe ze in het leven en haar werk wilde staan.

Wat is het moeilijk om het besluit te nemen om weg te gaan! Ook al voel je dat het je alleen energie kost en geen energie geeft. Dit geldt voor deelnemen aan groepen, voor relaties, voor werkkringen enz. Zoveel innerlijke stemmen die jouw tegenhouden om je overtuiging te volgen: de stem die zegt dat je loyaal moet zijn, de stem die zegt dat je nog niet hard genoeg heb geprobeerd, de stem die zegt dat je teveel ervan verwacht…

Ik moet denken aan een lijfspreuk van mijn stiefvader destijds: “Don’t be a quitter.” Ook hij geloofde dat als je eenmaal A zegt, je nooit, nooit meer B mag zeggen. Hele landen doen dit ook - beginnen aan een foute oorlog en niet durven terugtrekken.

Weg lopen uit iets dat niet (meer) goed voor je is vraagt inzicht, moed en vertrouwen. Heb je gedaan wat je kon om het te veranderen? Zonder jouw integriteit prijs te geven? Stap dan eruit weg. Ja, het zal pijn doen maar jij bent het waard.

Welke stemmen houden je vast bij situaties die niet (meer) goed voor jou zijn? Hoe ga je hiermee om?

Beelden bij deze blog

September 5, 2013

Ontdekken via je pen

Ik schrijf dagboeken. Dat is eigenlijk ontstaan toen ik vroeger op reis ging. In plaats van brieven aan mijn moeder te schrijven, hield ik alles in schriften bij en liet haar dat later lezen. Later begon ik dingen ‘van me af te schrijven’ in moeilijke periodes. En nog later begon ik gewoon dingen op te schrijven die ik niet wilde vergeten.

Mijn eerste verkenning met serieus dagboeken bijhouden was naar aanleiding van Julia Cameron en The Artists Way. De dagelijkse ‘morning pages’ schrijven begon een vaste routine te worden. Dagboek schrijven werd een manier om mijn creativiteit te laten stromen. Op dit moment volg ik de cursus Dagboek als Spiegel van Christine de Vries. Ik leer om mijn pen te gebruiken om te mijn innerlijke stem te horen.

Hieruit, in combinatie met de Voice Dialogue methode, is de volgende oefening ontstaan. Het is een mooie manier om jezelf te ondersteunen bij het oplossen van lastige dilemma’s.

Ga zitten en neem even de tijd om een dialoog uit te schrijven tussen twee facetten van jezelf. Twee stemmen, als het ware. De ene stem is het verward of zoekend kind in jou, diegene die een vraag of probleem heeft en niet weet hoe het op te lossen. De ander stem is die van de verzorgende, voedende ouder in je, diegene die misschien niet alle antwoorden heeft, maar goed kan luisteren met liefde en acceptatie.

Schrijf zonder al teveel na te denken, laat je hart via de pen spreken. Laat het gesprek vanzelf ontstaan tussen de twee stemmen. Blijf wel switchen tussen de twee rollen, voel aan hoe de stemmen zich voelen. Als je vanuit een blanco houding van niet-weten schrijft, gewoon opschrijvend wat in je opkomt, zal je merken dat verrassende inzichten en antwoorden uit je pen komen rollen.

Geef het de tijd. In het begin voelt het nog onwennig maar schrijf gewoon door. En als je merkt dat je moe begint te worden, laat de twee stemmen met elkaar afspreken om een volgende keer verder te gaan. Als je afsluit, lees de dialoog hardop aan jezelf voor. Voel wat de woorden met je doen. Herhaal de oefening totdat je merkt dat je anders naar de vraagstuk of probleem begint te kijken.

Heb jij manieren om bij jezelf te rade te gaan?

Beelden voor bij deze blog