A few days ago, I decided to set my alarm for 3am so I could go out to photograph the (annual) meteor swarm. I started enthusiastically setting up my gear in the garden. And then this voice in my head started sounding. “Do you really think that you are going outside in the middle of the night? The weather is overcast, you won’t see a single star! You will be eaten alive by mosquitos. This won’t work, when the alarm goes off, you will just turn over and go back to sleep.”
The voice of the Inner Critic, keeping me small. I know this voice well, he’s been with me for years. However, I have learned to deal with him. It makes no sense to get angry with him or to ignore him. The Inner Critic was there for us as children, protecting us from pain, disappointment, and other emotions we weren’t ready for yet. By staying small, we stayed protected. Now, we no longer need to be protected. The Inner Critic now keeps us away from our greatness.
Bill Plotkin calls this voice The Loyal Soldier. During Workd War II, some Japanese pilots were shot down. They survived on deserted islands in the Pacific. They were found 30 years later and brought home. However, they didn’t realize that the war was over and wanted to continue to fight for their country. The Japanese people welcomed them with love and honor, making them feel that they truly belonged. Gradually, they became accustomed to the idea that the war was over and made themselves useful in modern society. American soldiers, returning home from the Vietnam and Gulf Wars weren’t always so lucky. Because they weren’t welcomed as heroes, they remained traumatized.
Our Loyal Soldier, who often takes on the form of the Inner Critic, has fought to keep us safe. It is important that we recognize how he has protected us and to thank him for this. We need to embrace him with love and gratitude. And then, if the wars of childhood are truly over, we can start convincing him that he no longer needs to protect us by keeping us small.
Do you recognize the voice of your Loyal Soldier? How do you deal with your Inner Critic?
Images to accompany this blog
Showing posts with label Bill Plotkin. Show all posts
Showing posts with label Bill Plotkin. Show all posts
August 15, 2013
De criticus
Van de week besloot ik om de wekker te zetten voor 3 uur ‘s nachts, zodat ik foto’s kon gaan maken van de (jaarlijkse) meteorenzwerm. Vol enthousiasme, maakte ik alles gereed. En toen begon de stem in mijn hoofd. “Denk je echt dat je midden in de nacht in de tuin gaat zitten? Het is bewolkt, je zult geen ster te zien krijgen. Je wordt leeg geprikt door muggen. Het lukt je echt niet, straks als de wekker gaat, ga je je nog een keer omdraaien en verder slapen.”
De stem van de Innerlijke Criticus, die mij klein wil houden. Deze stem ken ik heel goed, hij is al jaren bij me. Ik heb mezelf geleerd om ermee om te gaan. Het heeft geen zin om boos te worden op de stem of om te doen alsof hij niet bestaat. De Innerlijke Criticus was er om je als kind te beschermen tegen pijn, teleurstelling, en andere emoties die je nog niet aankon. Door klein te blijven, bleef je beschermd. Nu hoeft dat niet meer en houdt de stem je weg van alles dat groots is in jezelf.
Bill Plotkin noemt deze stem The Loyal Soldier. Tijdens de Tweede Wereldoorlog, werden Japanse piloten uit de lucht geschoten. Ze bleven overleven op onbewoonde eilanden. Dertig jaar later, werden ze gevonden. Ze wisten echter niet dat de oorlog voorbij was en wilden doorvechten voor hun land. Ze werden naar huis gebracht en werden onthaald als geliefde helden. De Japanse samenleving deed er alles aan om ze duidelijk te maken dat ze welkom waren en een plek hadden. Geleidelijk aan, begrepen ze dat de oorlog voorbij was en zetten ze zich in voor andere nuttige zaken. Amerikaanse soldaten, aan het einde van de Vietnam en Golf oorlogen werden heel anders terug gehaald. Er was geen welkom voor ze en ze bleven getraumatiseerd.
Onze Loyal Soldier, die vaak de gedaante aanneemt van de Innerlijke Criticus, heeft zijn best gedaan voor ons. Het is belangrijk dat we erkennen op welke manier hij ons heeft beschermd. We moeten hem bedanken en met liefde onthalen. En daarna, als de oorlog van onze kinderjaren daadwerkelijk voorbij is, kunnen wij hem duidelijk maken dat hij ons niet meer hoeft te beschermen door ons klein te houden.
Herken jij de stem van je Loyal Soldier? Hoe ga jij om met je Innerlijke Criticus?
Beelden voor bij deze blog
De stem van de Innerlijke Criticus, die mij klein wil houden. Deze stem ken ik heel goed, hij is al jaren bij me. Ik heb mezelf geleerd om ermee om te gaan. Het heeft geen zin om boos te worden op de stem of om te doen alsof hij niet bestaat. De Innerlijke Criticus was er om je als kind te beschermen tegen pijn, teleurstelling, en andere emoties die je nog niet aankon. Door klein te blijven, bleef je beschermd. Nu hoeft dat niet meer en houdt de stem je weg van alles dat groots is in jezelf.
Bill Plotkin noemt deze stem The Loyal Soldier. Tijdens de Tweede Wereldoorlog, werden Japanse piloten uit de lucht geschoten. Ze bleven overleven op onbewoonde eilanden. Dertig jaar later, werden ze gevonden. Ze wisten echter niet dat de oorlog voorbij was en wilden doorvechten voor hun land. Ze werden naar huis gebracht en werden onthaald als geliefde helden. De Japanse samenleving deed er alles aan om ze duidelijk te maken dat ze welkom waren en een plek hadden. Geleidelijk aan, begrepen ze dat de oorlog voorbij was en zetten ze zich in voor andere nuttige zaken. Amerikaanse soldaten, aan het einde van de Vietnam en Golf oorlogen werden heel anders terug gehaald. Er was geen welkom voor ze en ze bleven getraumatiseerd.
Onze Loyal Soldier, die vaak de gedaante aanneemt van de Innerlijke Criticus, heeft zijn best gedaan voor ons. Het is belangrijk dat we erkennen op welke manier hij ons heeft beschermd. We moeten hem bedanken en met liefde onthalen. En daarna, als de oorlog van onze kinderjaren daadwerkelijk voorbij is, kunnen wij hem duidelijk maken dat hij ons niet meer hoeft te beschermen door ons klein te houden.
Herken jij de stem van je Loyal Soldier? Hoe ga jij om met je Innerlijke Criticus?
Beelden voor bij deze blog
Subscribe to:
Posts (Atom)

