Acceptance

During the past few months, I went through a tumultuous period in my life. I was challenged to stay open, to avoid shutting my heart down through grief and disappointment. I continued searching for the meaning behind my experiences, the lesson I can learn from this. Acceptance became the key to understanding it. And acceptance came to mean much more than just learning to live with the experience.

Acceptance seems easy. But it is very difficult and challenging to accept things wholeheartedly and thoroughly. Acceptance is being able to sit within all the turmoil, the blind hope, the blind despair, and feel that this is all here for a reason. That you can be with it, look at it gently and with compassion, and see that it isn’t the truth. It’s just what you are experiencing in the moment.

Acceptance is knowing that you can stand totally open for all your feelings: love, hope, joy, illusions, clarity, disillusionment, fear, anger, sorrow, doubt… You can stand in between all of this and understand that you are all of it and none of it. Understand the tears and the joy that rock you and make you oh so human!

Acceptance is taking off the masks that prevent you from seeing your true self. Total acceptance of who you are is the key to standing in the storm, that sometimes feels like a tsunami that will wash you away.

The Buddhist teacher, Pema Chodron, describes a meditation practice called tonglen in this video. Tonglen is a wonderful practice to help strengthen your heart, to help you deal with painful experiences and suffering.

Another good practice, to free your subconscious mind from painful memories, is the Hawaiian Huna forgiveness ritual known as ho’o pono pono. In this one, you take the person who has hurt you in your thoughts and then repeat the following sentences over and over: I love you. I’m sorry. I thank you. Please forgive me. I release you. Do this for as long as you can and then sit quietly, accepting all feelings that pour into you. Repeat this daily until you can do it with a quiet heart.

What ways do you have to deal with painful experiences and suffering?

Images to accompany this blog

Acceptatie

De afgelopen maanden, maakte ik een tumultueuze periode in mijn leven door. Daarbij werd ik uitgedaagd om steeds open te blijven en niet dicht te klappen uit teleurstelling en verdriet. Steeds op zoek te gaan naar de betekenis van mijn ervaringen, de lessen die ik daaruit kan leren. Daarin is acceptatie een sleutelbegrip gebleken. En acceptatie betekent eindeloos veel meer dan ‘me erbij neerleggen’.

Acceptatie lijkt heel makkelijk. En toch is het heel uitdagend om het volledig en volmondig te doen. Accepteren betekent dat je kunt blijven zitten binnen al die tumult, in de storm dat om je heen raast. De hoop en de wanhoop beleven en weten dat het allemaal een reden heeft. Dat je ernaar kunt kijken, met zachtheid en compassie, en zien dat zowel de hoop als de wanhoop niet de waarheid zijn. Ze zijn beiden een momentopname van hoe je je voelt.

Acceptatie betekent dat je volledig open staat voor alles dat je ervaart: liefde, hoop, vreugde, illusie, helderheid, desillusie, angst, verdriet, woede, twijfel… Dat je elke keer terug kunt keren naar wie je bent en tussen al deze emoties in kan gaan staan. Wetend dat het er allemaal mag zijn, dat de tranen en de vreugde die jou bewegen, maken dat je jouw eigen menselijkheid kan beleven.

Acceptatie betekent - de maskers weg laten vallen die je ervan weerhouden om jezelf te zien zoals je bent. Volledig accepteren maakt dat je kunt blijven staan in de zwaarste emotionele stormen, ook al lijkt het een tsunami dat je weg dreigt te vegen.

De boeddhistische lerares, Pema Chodron, beschrijft een meditatie oefening, tonglen, in deze video. Het is een mooie oefening om je hart te sterken, om moeilijke ervaringen en leed te leren accepteren.

Een andere manier om je onderbewustzijn te bevrijden van pijnlijke herinneringen is de Hawaiiaanse vergiffenis ritueel van ho’o pono pono. Daarbij neem je de persoon in gedachten die het verdriet en pijn heeft ontketend bij je. Je spreekt herhaaldelijk de volgende zinnen uit: Ik hou van je. Het spijt me. Ik dank je. Vergeef mij, a.u.b.. Ik laat je los. Blijf dit een poosje herhalen en zit daarna even stil met de gevoelens die bij je opkomen. Accepteer deze gevoelens. Je kunt dit ritueel dagelijks herhalen totdat het geen pijn meer doet.

Welke manieren gebruik jij om pijnlijke periodes in je leven te verwerken? Ik hoor graag je ervaringen.

Beelden voor bij deze blog