Op zoek naar rust en stilte

Vorig jaar postte ik een bericht dat veel lezers heeft getrokken. Het verlangen naar rust en stilte is een thema dat in ieder z'n leven op een gegeven moment speelt. Daarom heb ik besloten om dit bericht te herschrijven en opnieuw te posten.

In mijn eigen leven, zocht ik op een gegeven moment de rust en stilte van het plattelandsleven op. De afwezigheid van alle prikkels van de stad hielp me om uit te rusten en ook om naar binnen te keren.
Het hoort bij de levensfase waar ik nu in zit. Jonge volwassenen zijn druk bezig om een plek te verwerven in de maatschappij, een gezinsleven op te bouwen, en erkenning te verdienen. Later breekt een fase aan waarin je dit heb bereikt. Het besef ontstaat dat wat je hebt bereikt niet vanzelf leidt tot geluk.

Net als de opeenvolging van de seizoenen: de hete passie van de zomer gaat over in de koele herfst. De terugkeer naar binnen. Alles vertraagt en bereidt zich voor op de stilte van de winter.



Maar, op het moment dat wij de stilte hebben gevonden waar wij zo naar hebben verlangd, treedt de volgende reactie op: angst voor de leegte. Veel mensen vullen de stilte onmiddellijk op met lawaai van tv en radio, contact met vrienden, Internet, 'bezig blijven' en zelfs alcohol en drugs. We zoeken afleiding om de stilte niet te hoeven ervaren.

In de stilte, de leegte, komen wij onze eigen schaduw tegen. Alles dat wij niet willen zien en weten van onszelf wacht ons daar op. En dat voelt helemaal niet als rust, dat voelt beangstigend, confronterend, stressvol zelfs.

En toch is dit precies wat we nodig hebben. Het toelaten van deze angst, het accepteren van onze eigen schaduw, is de sleutel tot heel worden. Op het moment dat het er mag zijn, houdt het op om grip op ons te hebben. Aan de andere kant van de leegte wacht ons de vreugde op.

Er zijn manieren om dit te leren. Mindfulness beoefenen is een van de manieren. Het leert ons om bewust te zijn van wat de stilte in ons oproept en daarmee vrede te sluiten.

Hoe ontvlucht jij de stilte? En hoe leer jij jezelf ermee om te gaan?

Beelden voor bij dit artikel

Voeten in de aarde

Afgelopen maandag was het ineens prachtig weer. Ik heb verse potgrond gekocht en ben een paar uur lang bezig geweest met het verpotten van kruidenplantjes. Ik werd helemaal rustig van het voelen van de aarde met mijn handen in combinatie met de geur van kruiden en de warmte van de zon. Mijn plantjes kregen nieuwe grond en ik kwam in balans.

Het verkrijgen van deze balans wordt ook wel ‘gronden’ genoemd. Mijn klanten zeggen vaak dat ze niet goed weten hoe ze dat moeten doen. Alsof het een of ander mysterieus proces is dat veel oefening vraagt. Dat is het niet. Het is eigenlijk heel simpel. Als je meer aandacht besteedt aan waar je handen en voeten mee bezig zijn dan wat er in je hoofd rondspookt, ben je al aan het gronden. Een wandeling in de natuur maken bijvoorbeeld, werken in de tuin of klusjes in huis doen hebben dat effect. Je laat stressvolle gedachten en gevoelens los en brengt je geest tot rust.

In de Chinese filosofie en gezondheidsleer staan de begrippen yin en yang centraal. De yang energie richt zich naar buiten en naar boven. Het wordt geassocieerd met de warme zon. Yin energie is naar binnen en naar beneden gericht. Denk aan de koele aarde. Een boom heeft beide principes in zich: zijn wortels richten zich naar beneden, de koele aarde in, en zijn kruin is naar boven gericht, geopend naar de warme zon.



Tai Chi kent een eenvoudige oefening die Staan als een boom heet. Ga staan met je voeten op schouderbreedte. Sta recht maar ontspannen. Voel je voeten op de grond en visualiseer hoe ze, net als een boom, in de grond geworteld zijn. Voel hoe je kruin openstaat, net als de kruin van een boom. Je lichaam is als de stam met zijn takken, stevig en flexibel tegelijk. Gedachten en gebeurtenissen komen en gaan maar de boom, jij dus!, blijft staan.

Je hoeft deze oefening niet lang te doen, een minuutje is soms al genoeg om tot rust te komen.

Dit is een goede oefening om te gronden. Maar vergeet niet dat simpele, praktische bezigheden net zo effectief zijn. Wat doe jij om weer met je voeten in de aarde te komen?

Beelden voor bij deze blog op Pinterest

Op zoek naar rust en stilte...

Tijdens een van mijn trainingen verzuchtte een deelneemster, "Ik verlang zo naar rust!" Haar ogen vulden met tranen terwijl ze het besef van dat verlangen liet binnenkomen. De andere deelnemers knikten met herkenning. Het verlangen naar rust en stilte is een thema dat in ieder z'n leven op een gegeven moment speelt.

We wijten het gebrek aan rust vaak aan de omstandigheden. Opgroeiende kinderen thuis, een drukke baan, sociale verplichtingen... het leven lijkt ons geen rust te gunnen. Maar zijn we echt alleen slachtoffers van de omstandigheden? Hoe bewust kiezen we voor het al dan niet meedoen aan de hectiek? Ja, we leven in een ADHD maatschappij maar we kunnen daar zelf keuzes in maken.

Dit is ook deels gebonden aan levensfasen. Jonge volwassenen zijn druk bezig om een plek te verwerven in de maatschappij, een gezinsleven op te bouwen, erkenning te verdienen. Later breekt een fase aan waarin dit is bereikt en het besef ontstaat dat het niet op zichzelf leidt tot geluk. Net als de opeenvolging van de seizoenen: de hete passie van de zomer gaat over in de terugkeer naar binnen van de herfst. Alles vertraagt en bereidt zich voor op de stilte van de winter.

In mijn eigen leven, zocht ik op een gegeven moment de rust en stilte van het plattelandsleven op. De afwezigheid van alle prikkels van de stad hielp me om uit te rusten en ook om naar binnen te keren.

Maar, op het moment dat wij de stilte hebben gevonden waar wij zo naar hebben verlangd, treedt de volgende reactie op: angst voor de leegte. Hoeveel mensen vullen niet de stilte onmiddelijk op met lawaai van tv en radio, contact met vrienden, Internet, 'bezig blijven' en zelfs alcohol en drugs?

In de stilte, de leegte, komen wij onze eigen schaduw tegen. Alles dat wij niet willen zien en weten van onszelf wacht ons daar op. En dat voelt helemaal niet als rust, dat voelt beangstigend, confronterend... dat voelt als spanning.

En toch is dit precies wat we nodig hebben. Het kunnen toelaten van deze angst, het accepteren van onze eigen schaduw, is de sleutel tot heel worden. Op het moment dat het er mag zijn, houdt het op om grip op ons te hebben. Aan de andere kant van de leegte wacht ons de vreugde op.

Er zijn manieren om dit te leren. Mindfulness beofenen, een laagdrempelige Westerse benadering van meditatie, leert ons om bewust te zijn van wat de stilte in ons oproept en daarmee vrede te sluiten. Counseling en lichaamsgerichte therapieën helpen ons om uit de kramp te raken van leven volgens de verwachtingen van anderen.

Eigenlijk is het zoeken naar rust net zoiets als het zoeken naar geluk. Je vindt het niet zolang je ernaar blijft zoeken. Je hoeft alleen bewust te worden van het feit dat het er al is, binnen je, als je het maar toelaat...