In de flow...

Een groep vrouwen kwamen afgelopen dinsdag uit alle hoeken van het land bij mij een dag doorbrengen. Vier vrouwen uit het noorden hadden afgesproken samen te rijden. Hiervoor moest eentje vanuit Groningen naar Leeuwarden met de trein, waar ze dan zou worden opgehaald. Ze miste de trein naar Leeuwarden en ontdekte dat ze geen telefoonnummer bij haar had om de anderen te waarschuwen. Het enige dat ze wist, was dat een andere vrouw op het station in Lelystad zou worden opgehaald. Dus ze stapte in de eerstvolgende trein naar Lelystad, vertrouwend erop dat het universum mee zou werken. En, ja hoor, ze kwam precies op hetzelfde moment in Lelystad aan als de auto met vrouwen en kon alsnog meerijden. En het viertal kwam precies op tijd bij mij aan!

We kennen allemaal het gevoel om in de flow te zijn. De dingen gaan ineens vanzelf, zonder moeite. Alles werkt mee. Vaak lijkt het alsof dat op toeval berust – soms is het er ineens en dan ben je het weer kwijt. De laatste tijd leer ik steeds meer dat het vrij eenvoudig is om in de flow te komen en te blijven.

Ik grijp even terug naar iets dat ik eerder heb geschreven over de 5 Ritmes dansmeditatie. Het eerste ritme, Vloeiend, gaat over de flow. Het gaat over je verbinding met de aarde, jezelf kunnen toestaan om volledig in je lichaam aanwezig te zijn, zonder dat allerlei beperkende gedachten in de weg zitten. Vanuit je voeten ontstaat de beweging. Je laat je voeten je ergens heen leiden, gedachteloos, gewicht laag, de stroom volgend. Vertrouwend dat de aarde je zal dragen.

Ik ben me ervan bewust dat het woord vertrouwen regelmatig terugkeert in deze blog de laatste tijd. Ik raak er steeds meer van overtuigd dat het een belangrijk begrip is en dat het vele aspecten kent.

Het is iets van deze vertrouwen, deze verbondenheid met de grond onder je voeten, dat maakt dat je jezelf kan toestaan om in de flow te komen. Het gepieker loslaten, niet meer vechten tegen de dingen die je niet kunt beïnvloeden, vertrouwen dat er voor je zal worden gezorgd. En ik weet hoe moeilijk dat kan zijn. Ik pleit er ook niet voor om alle verantwoordelijkheid voor je leven uit je handen te laten vallen. Maar, om iets te laten stromen, moet je het niet krampachtig vasthouden.

Sta jij jezelf toe om in de flow te komen?

Beelden voor bij deze blog

Vertrouwen

Ik heb eerder geschreven over vertrouwen. Maar dit najaar komt het thema in mijn eigen leven steeds boven drijven. Een mooi aanleiding om het een verdere verdieping te geven.

Begin dit jaar kreeg ik een idee dat mij in staat zou stellen om mijn praktijk verder uit te bouwen in samenwerking met anderen. Het idee voelde precies goed, de mensen die ik benaderde waren enthousiast en een project werd geboren. Als ervaren projectmanager, leidde ik het project zorgvuldig van de ene stap naar de ander. En projectmanagement gaat weliswaar over inspiratie en samenwerking, maar ook over controle.

In de loop van de maanden begonnen de gebeurtenissen mij op iets anders te wijzen. Het project zou misschien niet de vorm aannemen dat ik voor ogen had. Het zou misschien heel iets anders worden. Mijn aanvankelijke reactie was dat van paniek. Tegelijkertijd voelde ik dat hier een belangrijke les in verscholen zit. Dat wat hier ontstaat, zou best eens beter en waardevoller zijn dan wat ik had bedacht.

Maar dan moet ik alle controle loslaten en vertrouwen. Vertrouwen in de samenwerking maar, nog belangrijker, vertrouwen dat het leven mij geeft wat ik nodig heb. En dit is best moeilijk. Ik denk dat ik niet de enige ben die zich vastklampt aan wat zij heeft, wat gecontroleerd kan worden, uit angst.

We doen het in relaties ook, ons vastklampen aan mensen uit angst dat we alleen komen te staan. Terwijl, als we loslaten en vertrouwen, de relatie juist in staat is om te groeien en verdiepen. En als de relatie dat niet kan, dan rijst de vraag wat beter voor je is, in de relatie blijven of alleen staan.

Kunnen wij erop vertrouwen dat de goede samenwerking, de goede relaties, zich juist gedijen zonder controle, beheersing, of angst? Ik leer het steeds meer. En jij?

Beelden voor bij deze blog

Vertrouwen in de toekomst

Ik kreeg het verzoek om iets te schrijven over vertrouwen hebben in de toekomst. (Als je graag wil dat ik over een bepaalde thema schrijf, aarzel niet om me te vragen!) Eerder heb ik over vertrouwen geschreven, over de overgave die je nodig hebt om de controle los te laten en je mee laten stromen in het grote rivier dat Het Leven heet. Maar soms valt dat inderdaad niet mee.

Ook ik kan somber worden als ik de berichten in de media hoor of lees - of om me heen zie hoe mensen het moeilijk hebben. Als je omringd ben door armoede, hoe kun je dan in overvloed geloven? En toch ligt daar de sleutel. Niet alleen vertrouwen in dat overvloed dat nog moet komen, maar juist ook je aandacht richten op het overvloed dat nu in je leven is. Op mijn meest sombere momenten, probeer ik mezelf eraan te herinneren hoeveel er in mijn leven is waarvoor ik dankbaar mag zijn. Ik kan er vervolgens voor kiezen om te gaan piekeren over hoe het eigenlijk nog beter zou moeten worden. Of piekeren over wat ik misschien zal kwijtraken.

Maar ik kies er bewust voor om mijn aandacht niet op de toekomst te richten maar juist op het heden. Door me te richten op alles waar ik nu, op dit moment, dankbaar voor mag zijn, raak ik gevuld met het besef van overvloed in mijn leven. Dat geeft mij het gevoel van vertrouwen, vertrouwen dat het leven mij brengt wat ik nodig heb.

Je kunt het ook omdraaien en kijken naar angst voor de toekomst. Ben jij zo nu en dan bang voor de toekomst? Wat is het ergste dat je zou kunnen overkomen? En waarom vind je dat erg? Hoe weegt het op tegen die dingen waar je nu dankbaar voor bent? Hoe realistisch is de angst? Waar ben je echt bang voor? Soms moet je jouw angst in de ogen kijken en erkennen dat het er is. En dan door de angst heen ademen en bewegen. Doorgaan met leven, een dag tegelijk. En elke dag weer stilstaan bij dat waar je dankbaar voor mag zijn.

Wat zijn de dingen waar jij dankbaar voor bent? Kun jij erop vertrouwen dat het leven jou geeft wat je nodig hebt?

Vertrouwen

Ik hou niet van verassingen. Ik heb graag de dingen onder controle. Als ik een workshop plan, dan werk ik een draaiboek uit tot in de details.

En toch gaat zo’n workshop dan altijd haal anders dan gepland. De groepsdynamiek vraagt een andere aanpak, er komen andere impulsen boven. Ik heb geleerd om dan al mijn plannen los te laten en erop te vertrouwen dat alles goed zal gaan.

In mijn serie van 5 artikelen over de 5 Ritmes, is de ontdekkingsreis vanuit nieuwsgierigheid begonnen bij Vloeiend. Daarna kwam de moed om duidelijk te zijn in de ritme Staccato. En nu komen wij bij het onvoorspelbare van Chaos. Het leven gaat altijd anders dan dat je had gepland. En daar is maar een antwoord op: controle loslaten en erop vertrouwen dat alles gaat zoals het moet gaan.

Kinderen hebben vertrouwen in het leven. Zij zijn onschuldig en vertrouwen erop dat het leven een veilig en vriendelijke plek is. Later verdwijnt dit onschuldige vertrouwen door teleurstelling en pijn.

Hoe kun je opnieuw leren dat de wereld een veilige en vriendelijke plek is? Het antwoord ligt voor een deel in overgave. Verzet je niet tegen de dingen die gebeuren. Accepteer dat ze er zijn. Voel je pijn, angst of verdriet? Accepteer dat het er is. Door er niet tegen te vechten, wordt het dragelijk. Vreemd genoeg, is dat de snelste weg naar vertrouwen.

Het leven lijkt soms op een snel stromende rivier. Probeer ontspannen met de stroom mee te bewegen, in vertrouwen.

Hoe ga jij om met onverwachtse dingen?

Beelden voor bij deze blog

Vertrouwen

Ik had onlangs een gesprek met iemand die voor zichzelf wilde beginnen. Maar de beren op de weg leken zo groot… vragen als “Ben ik wel goed genoeg?” of “Kan ik hiermee genoeg verdienen?” leken haast onneembare barrières.

Het is heel moeilijk om te leven en handelen met vertrouwen. Vertrouwen dat het leven je precies datgene geeft dat je nodig hebt. Natuurlijk is blind vertrouwen niet verstandig. Als ik al mijn spaargeld uitgeef aan loterij kaartjes ben ik bezig een illusie achterna te jagen, niet mijn droom te realiseren. (Ook al wil de reclame ons dat anders voorschotelen.) Maar je blind staren op de risico’s die je kunt lopen door iets te doen waar je hart naar uitgaat… dat is de makkelijkste manier om jezelf helemaal vast te zetten en ervoor te zorgen dat er geen beweging meer in je leven komt.

Soms is vertrouwen een lastige thema omdat ons vertrouwen vroeger, heel vroeger in onze kinderjaren, werd beschaamd. Dan is het bijna een automatisme om je vast te klampen aan zekerheden. Dat werkte destijds, dat hield ons veilig. Maar heb je dat nu nog steeds nodig? Zijn het de omstandigheden die je niet vertrouwt of vertrouw je jezelf niet? Toen wij leerden lopen, kwam ook het moment waarop wij de steunende hand of tafelrand durfde los te laten, een stap zetten, af en toe op onze bips vallen… en weer opnieuw proberen. Dat vroeg vertrouwen.

De eerste stap is eigenlijk om naar binnen te gaan en je af te vragen wat het nou echt is dat je graag wilt. Waardoor gaat jouw hart sneller kloppen? Wat heb jij de wereld te bieden? Concentreer op de essentie ervan, ga niet piekeren over de details als je daarover nog niet uit bent. Voel hoe blij het je zou maken om het te bereiken.

Zijn er meteen “Ja, maar…” stemmen die de kop opsteken? Deze stemmen hebben je in het verleden beschermd. Bedank ze daarvoor. En zeg dan rustig dat je het toch gaat proberen. Een belangrijke stem die de kop zal opsteken is de stem die over financiën praat. Realiseer dat geld net zo’n belangrijke plek in je leven inneemt als dat je het geeft. Stel jezelf steeds de vraag: “Is dit, wat ik vrees, waar? Is dit echt waar? En als het waar is, hoe erg is het?”

Schrijf je droom uit, formuleer in positieve termen hoe het zal zijn om je doel te bereiken. Hang dat briefje ergens op waar je het elke dag zal zien, pak het briefje dagelijks en lees het hardop, met gevoel. Voel hoe je erop vertrouwt dat het leven je hierin toch zal steunen. Ga ondertussen door met plannen en voorbereidingen treffen maar luister daarbij heel goed naar je intuïtie en wees geduldig.

Op het moment dat de beweging komt die je nodig hebt, zal je voelen hoe alles gaat stromen. Blijf je aandacht richten, blijf vertrouwen hebben in die stroom. Het brengt je waar je moet zijn.